Tag Archives: Mongaya

Pasalamat


//platform.twitter.com/widgets.js
Mao kini ang kumpletong Kulom nga akong gi-submit sa Superbalita. Ang nakaapan lang kay tungod sa kakulang sa espasyo, wa na hinuon makarga ang katapusang mga linya. Mao nga dinhi na nako gi-post kini.


Pasalamat

Akong problema isip usa ka magsusulat kay dili ko hanas, bisan og naniguwang na, mosulti atubangan og daghang mga tawo. Kini akong gipadayag dihang nag-atubang ko sa mga kaparyentihan ug kahigalaan sa miaging gabii atol sa katapusang gabii sa haya sa akong inahan nga si Fortunata Nacorda Mongaya.

Pagkahuman sa maong pakigpulong, halos tibuok gabii nga nagbalikbalik kog hunahuna kabahin sa akong gisulti.

Way klarong outline. Nagtuyoktuyok ang mga punto.

Nganong wala ko mag-andam daan og listahan sa mga punto bisan og wa ko sulti-i daan? Klaro na man nga duna gyuy maingon nato nga tribute ug mahimo pang maka-pass ang mga manghon kay sa kinamaguwangan.

Tingale duna lang gyuy mental block. Daw mura kog zombie nga tua sa haya sama kaniadtong namatay sab akong amahan nga si Eleodoro ‘Doroy’ Mora Mongaya kaniadtong 1994. Ang problema kay ang emosyon daw mobul-og pagkalit inig mag-inusara na ka ug ang pait kay magbalikbalik sulod sa katuigan.

Ambot, usahay makahunahuna ko nga mas suwerte ang makangaab ug makaminatay diha mismo sa haya ug sa paglubong sa usa ka minahal nga kinabuhi sama sa amahan ug inahan.

Patalinghugi lang gyud ko nga kining maong lindog akong i-dedicate sa akong inahan karon. Di ko mahimutang kon di ko ni buhaton.

Mom Nats, Mongaya, Nacorda, funeral mass

During the funeral mass at the Sto. Tomas de Villanueva Parish church in Pardo, Cebu City.

Bisan pa man, sama kagabii, tulo lang kabahin kang Mom Nats ang akong mahinumdoman.

Una, ang pagka strikta. Matod pa sa among mananabtan, disciplinarian. Apan, di lang siya disciplinarian. Super disciplinarian. Gani, makaingon ko nga kahadlokan. Murag nasunod gyud niya ang konsepto sa pagdisiplina sa mga katiguwangan.

Bisan pa man, ang ikaduha nakong mahinumduman mao ang iyang kinaiya nga mounong sa mga anak nga nagkasakit ug anaa sa krisis sa kinabuhi.

Akong personal nga mga kaagi mao kadtong higayon dihang nag-typhoid fever ko ug nipauli sa balay gikan sa daghan kaayong mga kalihokan isip aktibista panahon sa diktadurya ni Marcos.

Siya mismo ang nikuyog ug niateman kanako sulod sa duha ka semana sa Southern Islands Hospital.

Pila ka buwan human nawala si Fr. Rudy Romano kaniadtong Hulyo 11, 1985, niabot ang punto nga delikado na alang sa akong personal seguridad ang padayong magpuyo dinhi sa Sugbo.

Ug nakadesisyon ang pamilya nga “i-exile” ako ngadto sa balay sa akong tiya sa Manila kay ang akong tiyo nga dakog ranggo sa kapulisan mahimong makapanalipod kanako.

Ang akong inahan nga nikuyog kanako ug nidesisyon gyud nga mo-leave una sa trabaho diha sa Southern Islands Hospital sulod sa kapin sa bulan aron lang masiguro nga mahimutang ko ug mapaila-ila sa tanang mga paryente nga tua sa kaulohan.

Mao kini ang rason nganong naabot kog Manila dihang nibuto ang Edsa 1.

Ikatulo, didto sa among pagkuyog sa kaulohan nako nasinati gyud nga kami lang duha magkuyog ug akong mahinumdoman ang iyang pagka madaginuton.

Isip kinamaguwangan, nasiguro ko nga daghan og mga higayon nga magkuyog kaming duha sama nianang mas una kong dad-on sa manghihilot nga si Tiago sa Talisay kay sa doctor kon mahilantan. Apan, mas mahinumdoman nako karon kini mga semana sa Manila kay dako na man.

Ug tungod niini, dali ko nga nasuweto kon unsaon mag-jeep ug mag-bus libot sa kaulohan. Gani, makapanghambog ko nga nasulod na namo ang kinasuokan sa karaang Divisoria gikan sa Tutuban station ngadto na sa gamayng terminal kaniadto sa mga jeep nga sakyan padulong sa pier.

Daghan ko og nakat-onan ug ubay-ubay pa ang gusto nakong isulti kabahin sa kinabuhi gikan sa akong inahan. Ug bisan pa man ug dili gyud maingon nato nga way sami ang relasyon tali sa usa ka anak ug inahan, mas makahinumdom ug mangita ko karon sa mga ingon niini nga mga kasinatian.

Hinuon, di masulat tanan dinhi.

Igo na lang tingale nga mopadayag ko og pasalamat, nasiguro ko nga bisan naa na ka padulong sa langit, makabasa gihapon ka niining akong gisulat karon. Salamat Ma.

Magpasalamat sab ko sa tanang mga pangadye gikan sa tanang kabanay ug kahigalaan lakip na sa niduyog sa among kasubo diha sa pag-text ug sa Facebook.

(@anol_cebu sa Twitter)

Advertisements

Find best PH climbing wall atop Cebu skyscraper


The breath-taking view of Cebu City's South Road Properties (SRP) from the Club Ultima tower.

The breath-taking view of Cebu City’s South Road Properties (SRP) from the Club Ultima tower.

cebu-Crown-Regency-05

Cebu City visitors won’t miss the tall Club Ultima building and Towers 1 of Crown Regency Hotels  towering above the uptown skyline. Nearer the skyscrapers at the Fuente Osmeña circle, one further sees the zipline cables connecting the top floors.

That'sAlya, Potpot, Andre, Nicole, and JL.

That’sAlya, Potpot, Andre, Nicole, and JL.

But up at the 39th floor we — the kids with close friends and yours truly — went to again experience what is billed as the world’s only rock climbing wall atop a skyscraper.

The zipline and climbing wall are two of the exciting features of the Sky Experience Adventure. There’s the Edge Coaster, Sky Walk, Sky Lift, Tower Zip, Paramount Wall, Cliff Hanger and Vertex. Club Ultima chairman and CEO Richard L. King described this as a “must experience.”

“Not only do you get to do this on top of the city’s tallest building. You also get to challenge yourself to scale heights you never imagined,” Mr. King wrote in his message in the publication “Ultima Matters.”

While it is usually windy at the top floors, I noted early that morning, the weather bulletin placed Cebu under signal number 1 because of typhoon Caloy. Hmmm. Scary.

It was also past 6 pm when we arrived. The panoramic evening view of the city was breath-taking. And the group could enjoy climbing up to 1 am, that’s if you  have the energy for several climbs up a rather challenging wall.

Haha. No, I did not climb. I am only the stage father or yaya or photographer accompanying Alya Simone, Natasha Nicole, Andre Sandino, Potpot, and JL. Somehow, Alya convinced them to climb what she described as the best climbing wall in the Philippines.

alya1 alya2

Former child rock-climbing champ of Cebu Alya Simone Mongaya conquering the world's only rock climbing wall on top of a skyscraper.

Former child rock-climbing champ of Cebu Alya Simone Mongaya conquering the world’s only rock climbing wall on top of a skyscraper.

The now 21-year-old Alya should know. She began climbing at six years old and participated at that young age in a national competition at the Glorietta in Makati City. After winning several competitions, she received a “Garbo sa Sugbo” award from then Gov. Gwen Garcia. When she stopped joining competitions when she reached high school, she has already tried going up different rock climbing walls in the country.

That Saturday was not the first the kids tried the wall and definitely not the last. Thanks to my good friends Guido Tabañag and Mr. Richard King.

And I thought, why not a rock climbing competition atop a skyscraper, guys?

Newbies Natasha Nicole and JL Escatron.

Newbies Natasha Nicole and JL Escatron.

bordi1

That’s Bordi in action.

jl1

Go JL, go!

nicole1

Natasha Nicole, the beginner.

pot1

How’s the climb, Pot?

Related story

First rock climbing experience on top of a building